“ΤΗΕ FIXER” – Έκδοση από την ομάδα “ενάντια στην λήθη”

Βρισκόμαστε στο σαράγεβο του 2001. O Joe Sacco, δημοσιογράφος προσπαθεί ανεπιτυχώς να ολοκληρώσει την έρευνά του για τον πόλεμο της γιουγκοσλαβίας, καθώς δεν υπάρχουν πολλά πρόθυμα στόματα να μιλήσουν. Έτσι, ψάχνει τον μόνο άνθρωπο που μπορεί να τον […]

Παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Σούζα με τίτλο ”Σταμάτα να μιλάς για θάνατο μωρό μου”.

Ποτέ άλλοτε δεν έχουν γραφτεί τόσα λίγα για ένα κίνημα.
Κι αν στην παρούσα έκδοση το κίνημα αυτό τιτλοφορείται “ανταγωνιστικό”, επιδιώκοντας να αποδώσει τη διευρυμένη θεματολογία μιας κοινωνικής δυναμικής που δεν εξαντλείται σε ό,τι έμεινε γνωστό ως “ταξική πάλη”, ο αναγνώστης μπορεί να είναι σίγουρος ότι στις σελίδες του βιβλίου καταγράφεται μια σημαντική όψη του μεταπολιτευτικού αντιεξουσιαστικού και αναρχικού ρεύματος. Το βιβλίο επικεντρώνει την προσοχή του στην πολιτισμική διάσταση της δράσης του ανταγωνιστικού κινήματος την περίοδο 1974 – 1998, ενώ ταυτόχρονα διατυπώνει με ακρίβεια τις πολιτικές συνδηλώσεις που διαμορφώνονται στο πεδίο της κουλτούρας.
Αναλύοντας ένα σημαντικό κομμάτι κινηματικών διεργασιών που αφορά κυρίως τις καταλήψεις στέγης, την αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοφωνία και την ανεξάρτητη μουσική σκηνή, η παρούσα μελέτη επεξεργάζεται θεωρητικά την πολιτική της προεικόνισης -που συχνά συμπυκνώνεται στο πρόταγμα “εδώ και τώρα”- και παραδίδει μια πληθώρα εργαλείων, ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για διάφορα ζητήματα, όπως η λογική των οριζόντιων, μη-ιεραρχικών δομών, η σύγκρουση δημόσιου/ιδιωτικού – ανοιχτού/κλειστού, η απόρριψη των επίσημων ΜΜΕ, αλλά και γενικά η συζήτηση περί διαμεσολαβημένης επικοινωνίας, το θέμα της εναντίωσης στην εμπορευματοποίηση, αλλά και της υποκουλτούρας. Επιπλέον, αυτή η πρώτη μεγάλου μεγέθους καταγραφή ενός σημαντικού μέρους της κινηματικής ιστορίας, μπορεί να προσληφθεί ως μια επιπλέον αφορμή για δημιουργικό αναστοχασμό, ιδιαιτέρως σημαντικού στις απαιτητικές προκλήσεις μιας περίπλοκης κοινωνικής και πολιτικής συγκυρίας, όπου η κοινωνική δυναμική καλείται να πραγματευτεί την αναδιοργάνωσή της. Ως κομμάτι αυτής ακριβώς της απόπειρας για εκ νέου κοινωνική κινητοποίηση και δημιουργία μπορεί άλλωστε να κατανοηθεί η μνήμη: ως δυνατότητα της πράξης που εκκρεμεί. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)